Մի մարմնի օրագիր․ 3-րդ մաս
Արևիկ Ներսիսյան 14 տարեկան, 11 ամսական, 11 օրականՉորեքշաբթի, 21 սեպտեմբերի, 1938 թվական Երբ ոչինչ չես ուտում, խոսելու ցանկություն էլ չես ունենում։ Նույնիսկ եթե ուզենայի, դժվարությամբ կխոսեի։ Իսկ լռելը ամենևին էլ դժվար չէ։…
Դանիել Պենակ
Մի մարմնի օրագիր․ մաս 2-րդ
13 տարեկան, 4 ամսական, 10 օրականՇաբաթ, 20 փետրվարի, 1937 թվական – Դու էլի ես ուզում։ – Ի՞նչ եմ ուզում։ – Ջերմությո՞ւն ունենալ։ – Իսկ ինչո՞ւ պիտի ուզեմ։ – Դե, որ…
Մի մարմնի օրագիր
Նախաբան-զգուշացում Իմ վաղեմի, սիրելի, անփոխարինելի և չափազանց նյարդայնացնող ընկերուհի Լիզոնը սարսափելի անհարմար նվերներ տալու բացառիկ շնորհ ունի, օրինակ՝ այն չավարտած քանդակը, որը զբաղեցնում է իմ սենյակի երկու երրորդը կամ կտավները,…
Ինչպես վեպ
—55— Ուսումնական տարվա առաջին իսկ օրերին երբեմն աշակերտներիս խնդրում եմ նկարագրել գրադարանը՝ ոչ թե հանրային գրադարանը, այլ իրենց սենյակի կահույքը՝ դարակը, որտեղ դնում են իրենց գրքերը։ Եվ նրանք նկարագրում են…
Ինչպես վեպ
Ո՛չ, նրանք բոլորն էլ տարբեր են և կրում են ժամանակաշրջանին բնորոշ իրենց դիմակները՝ իրեն ռոքեր համարողը՝ կովբոյական սանրվածք ու սրածայր բարձրակրունկ կոշիկներ, բարձր նորաձևության սիրահարը՝ «Բերլինգթոն» ու «Շևինյոն», մոտոցիկլետ չունեցող…
Ինչպես վեպ
-31- «Պետական ուսումնական ծրագրերում ես ոչ մի ոգեշնչող բան չգտա։ Նույնիսկ, եթե դասավանդվող նյութն ավելի հարուստ ու գրավիչ լիներ, քան այն իրականում էր, բավարացի ուսուցիչների մռայլ ու չոր պեդանտիզմը, միևնույն…
Ինչպես վեպ
-23- Իսկ այդ հաճույքը շատ մոտ է: Այն վերադարձնելը հեշտ է: Պետք է միայն թույլ չտալ, որ տարիներն անցնեն: Բավական է պարզապես սպասել երեկոյին, ինչպես առաջ, մտնել նրա սենյակ, նստել…
Ինչպես վեպ
-12- Անվճար։ Հենց այդպես էլ զգում էր նա։ Նվեր։ Մի պահ՝ բոլոր պահերից դուրս։ Ամեն ինչին ու ամենքին հակառակ։ Գիշերվա հեքիաթը նրան ազատում էր օրվա ծանրությունից։ Խարիսխները հանում էին։ Նա…
Ինչպես վեպ
Ֆրանկլին Ռիստին, վիպասեր ու ռոմանտիկ ընթերցողին Ի հիշատակ հորս և ի պատիվ Ֆրանկ Վլիգի անմոռանալի հիշտակին Աղաչում եմ, չվերածել այս էջերը կրթական խոշտանգման գործիքի։ ԱԼՔԻՄԻԿՈՍԻ ԾՆՈՒՆԴԸ -1- «Կարդալ» բայը չի…
Ինչ-որ բան դառնում ենք: Բայց այդքան էլ չենք փոխվում
«Դպրոցական տառապանք» ՍկիզբըՆախորդ հատվածը 21. Կարճ ասած, մենք ինչ- որ բան դառնում ենք: Բայց այդքան էլ չենք փոխվում: Մնում ենք այն, ինչ որ կանք: Եվ ահա հենց այս երկրորդ հատվածի…